Globalny nadzór nad opornością na leki przeciwprątkowe, 1994-1997 ad 6

Z drugiej strony wśród wcześniej leczonych pacjentów lekooporność mogła być obecna w pierwotnym epizodzie i być może przyczyniła się do niepowodzenia leczenia. Tak więc nie wszystkie przypadki przypuszczalnie nabytej lekooporności można przypisać nieodpowiednim schematom lub niezgodnościom. 35 krajów uwzględnionych w tym raporcie nie stanowi pełnego atrybutu rozpowszechnienia lekooporności. Kraje uczestniczące są zlokalizowane na pięciu kontynentach i reprezentują różne kategorie kontroli gruźlicy, ale zostały wybrane w pewnym stopniu zgodnie z wygodą, a nie z surowym, zrównoważonym projektem pobierania próbek. Częstość występowania chorób może być większa w niektórych regionach nieobjętych badaniem, w szczególności w Indiach i Chińskiej Republice Ludowej, ponieważ kraje z lepszą kontrolą gruźlicy i laboratoriami miały większą szansę uczestniczyć w projekcie.
Pomimo tych ograniczeń, nasze badanie dostarcza wyczerpujących danych na temat rozpowszechnienia lekooporności w krajach na całym świecie. Chociaż ważność poszczególnych ankiet była różna, 26 główne niedociągnięcia wcześniejszych badań – a mianowicie niereprezentatywne pobieranie próbek, niestandardowe wyniki laboratoryjne i brak rozróżnienia między opornością pierwotną i nabytą – zostały w dużej mierze przezwyciężone w naszym badaniu.
Z rezultatów tego projektu można uzyskać szereg zaleceń. Po pierwsze, sieć ponadnarodowych laboratoriów referencyjnych powinna być utrzymywana jako model i globalny zasób. Po drugie, badania muszą być powtórzone w tych samych krajach około roku 2000, aby określić trendy oporności wielolekowej w czasie i w odniesieniu do interwencji programowych. Po trzecie, odpowiednia ocena poziomu wielolekoopornej gruźlicy w dużych krajach (Chinach, Indiach i Rosji) wymaga rozszerzenia działań w zakresie nadzoru. Obszary niedostatecznie uwzględnione w pierwszej fazie globalnego projektu, szczególnie w Afryce i na Bliskim Wschodzie, powinny być ukierunkowane na przyszłe badania. Jednakże nadzór może być trudny w niektórych sytuacjach i może być uzasadniony tylko wtedy, gdy wyniki są poprzedzone odpowiednimi interwencjami.55 Dlatego niezbędna jest stała współpraca międzynarodowa.
Nasze badanie nie dotyczyło bezpośrednio kwestii schematów leczenia. Na podstawie wcześniejszych doświadczeń 43 444 566 wydaje się, że obecnie nie wskazano żadnych zmian w standardowych schematach zalecanych przez WHO i IUATLD. Jednak w przypadku pacjentów z wielolekooporną gruźlicą należy w miarę możliwości specjalistyczne leczenie w wyspecjalizowanych ośrodkach58. Aby określić najlepszą alokację zasobów do kontrolowania wielolekoopornej gruźlicy, potrzebne są analizy opłacalności.
Wreszcie, konieczne będą dodatkowe badania w celu oceny zdolności przenoszenia i klinicznej zjadliwości wielolekoopornej gruźlicy w porównaniu z chorobą wywołaną przez wrażliwe na leki organizmy. Wpływ oporności wielolekowej na wyniki leczenia w krajach rozwijających się to kolejna ważna kwestia, podobnie jak ryzyko wywołania dodatkowej oporności dzięki stosowaniu standardowych schematów czterech leków w sytuacjach, w których pierwotna oporność na wiele leków jest powszechna, a rutynowe badania wrażliwości na leki są niedostępne
[hasła pokrewne: wdrożenia magento, ceftriakson, Corsodyl ]
[patrz też: zaburzenie afektywne dwubiegunowe, tibia windbot, zakrzepica leczenie ]