Globalny nadzór nad opornością na leki przeciwprątkowe, 1994-1997 cd

Niektóre kraje uczestniczące ustanowiły programy nadzoru, podczas gdy inne przeprowadziły badania ad hoc dotyczące oporności na leki. Badania te skupiły się na gruźlicy pozytywnej pod względem plwociny w sektorze publicznym. Protokoły zostały sprawdzone przez WHO lub IUATLD, a niektóre kraje zostały odwiedzone w celu zapewnienia odpowiedniej implementacji. Mediana 6 procent próbek była skażona lub nie rosła w laboratorium. Tabela pokazuje metodę pobierania próbek stosowaną w każdym z badanych krajów i regionów; podana jest również ocena WHO dotycząca kontroli gruźlicy.35 Gromadzenie i analiza danych
Główni badacze w każdym kraju lub regionie zgłosili wyniki nadzoru lub ankiety na standardowych formularzach i przesłali je do centrum koordynacyjnego w WHO. Oprogramowanie SPSS (SPSS, Chicago) zostało użyte do zarządzania danymi, tabulacji i analizy statystycznej.
Wyniki
W ciągu pierwszych czterech lat projektu 35 krajów lub regionów na pięciu kontynentach zgłosiło wyniki badań ankietowych nad odpornością na leki i programów nadzoru. Dwanaście raportów pochodziło z Europy, osiem z Afryki i obu Ameryk, cztery z zachodnich rejonów Pacyfiku i trzy z Azji Południowo-Wschodniej. Mediana liczby pacjentów z gruźlicą, dla których dostępne były dane na temat podatności na leki, wynosiła 555, a ich zakres wahał się od 59 do 14,344.
Tabela 2. Tabela 2. Częstość występowania oporności na leki podstawowe w 32 krajach i regionach. Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania różnych wzorów oporności na lek pierwotny. Tabela 4. Tabela 4. Częstość występowania oporności na nabyte leki w 25 krajach i regionach. Tabela 2 i Tabela 3 przedstawiają częstość występowania pierwotnej oporności na lek w 32 krajach lub regionach w obrębie krajów. Częstość występowania nabytej lekooporności odnotowano w 25 krajach lub regionach (tabela 4). Siedem z pozostałych 10 krajów lub regionów wyklucza pacjentów z poprzedniego leczenia przeciwgruźliczego z ankiety, a Australia, Indie (region Delhi) i Holandia podały tylko łączną częstość występowania.
Częstość występowania pierwotnej oporności na którykolwiek z czterech badanych leków wahała się od 2,0% (w Republice Czeskiej) do 40,6% (w Republice Dominikany), przy wartości mediany 9,9%. Mediana rozpowszechnienia oporności była wyższa dla izoniazydu (7,3 procent) i streptomycyny (6,5 procent) niż dla rifampiny (1,8 procent) lub ethambutolu (1,0 procent); rozpowszechnienie oporności na samą ryfampinę było bardzo niskie (tabela 2). Oporność na wszystkie cztery badane leki stwierdzono w medianie wynoszącej 0,2 procent przypadków (zakres od 0 do 4,6 procent). Pierwotny opór wielolekowy wykryto we wszystkich badanych krajach z wyjątkiem Kenii; mediana częstości wynosiła 1,4% (zakres od 0 do 14,4%) (tabela 3).
Oporność na leki była znacznie częstsza w przypadku ponownego leczenia niż w przypadku nowego leczenia. Częstość występowania nabytej oporności na którykolwiek z czterech leków wahała się od 5,3% (w Nowej Zelandii) do 100% (w obwodzie Iwanowskim w Rosji), przy średniej wartości wynoszącej 36,0%. Wśród wcześniej leczonych pacjentów mediana częstości występowania oporności na wszystkie cztery leki wynosiła 4,4% (zakres od 0 do 17%). Mediana rozpowszechnienia nabytej oporności wielolekowej wyniosła 13,0 procent, z zakresem 0 procent (w Kenii) do 54,4 procent (na Łotwie) (Tabela 4).
Tabela 5
[więcej w: busulfan, anakinra, Leukocyturia ]
[przypisy: zespół aspergera test, zespół aspergera u dorosłych, zespół fallota ]