Zachorowalność na dziedziczny polineuropatologiczny rak jelita grubego i możliwość przeprowadzenia badań molekularnych w kierunku choroby ad

Te nowe allele prawdopodobnie odzwierciedlają genetyczną niestabilność spowodowaną mutacjami w genach naprawy-niedopasowania. Długość tych sekwencji można określić przez zaprojektowanie starterów, które będą flankować powtarzaną sekwencję i przeprowadzenie reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) w celu analizy markera mikrosatelitarnego. Analizując DNA z prawidłowej tkanki i tkanki guza od tego samego pacjenta, można ocenić wierność replikacji tych sekwencji w guzie. Stwierdzenie alleli w DNA guza, które nie występują w prawidłowej tkance, może świadczyć o tym, że wierność replikacji DNA w komórkach nowotworowych jest słaba. Około 10-15 procent wszystkich nowotworów jelita grubego ma błędy replikacji, 16-20 i zasugerowano, że obecność takich błędów może być użytecznym wskaźnikiem dziedzicznego niepolipicznego raka jelita grubego16. Istnieje potrzeba takiego markera, ponieważ w brak charakterystycznych cech klinicznych, diagnoza w dużej mierze opiera się na historii rodziny2; co więcej, badania przesiewowe pod kątem mutacji linii zarodkowych w genach naprawy niedopasowania mogą być nieskuteczne.21 Niniejsze badanie przeprowadzono w celu określenia częstości występowania dziedzicznego niepolipowatego raka jelita grubego u pacjentów z rakiem jelita grubego oraz w celu przetestowania strategii przesiewowej w kierunku choroby u pacjentów ze świeżo zdiagnozowanym rakiem jelita grubego.
Metody
Pacjenci i przygotowanie tkanki
Zebraliśmy świeżo zamrożone próbki gruczolakoraków jelita grubego od 509 kolejnych pacjentów w okresie od maja 1994 r. Do kwietnia 1996 r. W dziewięciu dużych szpitalach regionalnych w południowo-wschodniej Finlandii. Uzyskano świadomą zgodę od każdego pacjenta przed przeprowadzeniem jakichkolwiek analiz molekularnych. Próbki badano histologicznie, tak aby skrawki używane do ekstrakcji DNA miały możliwie jak największą część komórek nowotworowych. 22 W przypadku 96 procent pacjentów odsetek ten wynosił ponad 50 procent. Normalną błonę śluzową (z oddzielnego miejsca, a nie z marginesu guza) lub krew użyto jako źródło normalnej tkanki do ekstrakcji DNA.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka 509 pacjentów z rakiem jelita grubego. Udokumentowaliśmy historię rodzin pacjentów, identyfikując wszystkich krewnych pierwszego stopnia (rodzice, rodzeństwo i dzieci) w oficjalnych rejestrach populacji i weryfikując rozpoznawanie raka u krewnych za pośrednictwem fińskiego rejestru chorób nowotworowych (tabela 1). Zarówno rejestry populacji, jak i Rejestr Nowotworów mają prawie pełne pokrycie, 23,24, a ta metoda dokumentowania historii rodzinnej była z powodzeniem stosowana w przeszłości14. Dane dotyczące poprzednich raków u pacjentów uzyskano również z rejestru raka. Fiński rejestr nowotworów ma zasięg ogólnopolski, jest oparty na liczbie ludności i ma status prawny. Znaczna większość przypadków raka zgłaszanych do rejestru jest udokumentowana histologicznie lub cytologicznie; w 1994 roku 94 procent przypadków było tak udokumentowane
Analiza błędów replikacji
W pierwszych 236 raków serii przeprowadzono analizę błędów replikacji za pomocą technik radioaktywnego znakowania, podczas gdy ostatnie 273 raki analizowano za pomocą metod PCR opartych na fluorescencji, które stały się dostępne podczas badania i które zostały opisane wcześniej. metoda pozwalała na wydajne i precyzyjne określanie długości alleli i była bezpieczna w użyciu, ponieważ nie wymagała użycia izotopów radioaktywnych
[podobne: Leukocyturia, bikalutamid, cefepim ]
[patrz też: olx radziejów, zakrzepica żył objawy, xenobot crack ]