Zachorowalność na dziedziczny polineuropatologiczny rak jelita grubego i możliwość przeprowadzenia badań molekularnych w kierunku choroby

Kilka chorób dziedzicznych predysponuje ludzi do raka jelita grubego. Wśród tych zespołów polipowatości wyróżniają się charakterystyczne cechy kliniczne, natomiast rozpoznanie dziedzicznego niepolipioidalnego raka jelita grubego opiera się głównie na historii rodziny. Brak charakterystycznych cech diagnostycznych skłonił do zastosowania tak zwanych kryteriów amsterdamskich do ustalenia diagnozy: obecność potwierdzonego histologicznie raka jelita grubego u co najmniej trzech krewnych (z których jeden jest krewnym pierwszego stopnia z dwóch pozostałych), obecność choroby w co najmniej dwóch kolejnych pokoleniach i wiek wystąpienia raka okrężnicy i odbytu mniejszy niż 50 lat u jednego z krewnych. Ponadto należy wykluczyć różne zespoły polipozy Typowe cechy dziedzicznego niepolipozy raka jelita grubego obejmują rodzinną historię raka jelita grubego w stosunkowo młodym wieku, przewagę guzów proksymalnych i tendencję do występowania wielu pierwotnych nowotworów. Pewne typy guzów pozakolonowych wiążą się z chorobą, w szczególności z guzami endometrium 3-6 mutacji w linii germańskiej pięciu genów zaangażowanych w naprawę niedopasowanych nukleotydów DNA, MSH2, MLH1, PMS1, PMS2 i MSH6 (znany również jako GTBP) , zostały zidentyfikowane u pacjentów z chorobą, ale tylko sporadyczne przykłady mutacji PMS1, PMS2 i MSH6 zostały zgłoszone. W zdecydowanej większości rodzin z wrodzonym niepolipicznym rakiem jelita grubego mutacje wpływają na MSH2 lub MLH1. 7-9 Jeden dodatkowy gen naprawy niedopasowania, MSH3, nie był związany z dziedzicznym niepolipicznym rakiem jelita grubego. Te geny kodują enzymy, które badają nowo replikowane DNA pod kątem błędów i naprawiają niedopasowane zasady w cząsteczce. Wadliwe geny naprawy niedopasowania DNA powodują błędy replikacji i niestabilność genetyczną.11
Najnowsze dane sugerują, że członkowie rodzin z dziedzicznym niepolipowatym rakiem jelita grubego korzystają z badań klinicznych przeprowadzanych metodą kolonoskopii. 12 Aby takie badania były efektywne i skuteczne, powinny być oferowane wyłącznie członkom rodziny z mutacją. Programy służące do identyfikacji nosicieli mutacji w genach naprawy niedopasowania zostały wdrożone w niektórych ośrodkach, w których zidentyfikowano dotknięte nią rodziny. [13] Jednakże zidentyfikowano tylko ułamek takich rodzin. Kolejną komplikacją jest to, że częstość dziedzicznego niepolipicznego raka jelita grubego nie jest znana. Badania epidemiologiczne i genetyczne oszacowały, że 0,5 do 13 procent przypadków raka jelita grubego spowodowane jest dziedzicznym rakiem jelita grubego bez polipowatości, 14,15 pozostawiając wysoki poziom niepewności co do rzeczywistej częstości występowania. Biorąc pod uwagę, że nosiciele mutacji w genie Mismatch-Repair mają ponad 80% ryzyko zachorowania na raka w wieku 75,3 lat, ważne jest ustalenie częstotliwości występowania choroby w populacji oraz opracowanie skutecznych i opłacalnych sposobów wykrywania tej choroby. stan.
Łagodne i złośliwe nowotwory jelita grubego u pacjentów z dziedzicznym niepolipowatym rakiem jelita grubego charakteryzują się wysoką częstotliwością błędów replikacji DNA.16,17 Błędy te można zidentyfikować przez wykrycie alleli markerowych mikrosatelitarnych w DNA guza, które nie występują w DNA z prawidłowej tkanki. Mikrosatelity są krótkimi, powtarzalnymi sekwencjami nukleotydowymi zawierającymi na przykład wiele kolejnych zasad cytozyny (C) i adeniny (A)
[przypisy: belimumab, anakinra, diklofenak ]
[więcej w: zaburzenie afektywne dwubiegunowe, tibia windbot, zakrzepica leczenie ]